Sejenak perjalananku terhenti, menatap harapan yang dulu pernah kita semaikan di ujung janji, lalu rantai itu terputus, sampai saat ini. Entah sampi kapan?
Mawar kuning dudu kembangku, kapan wae meruhi kembang mawar kuning tansah ngelingake aku marang esemmu, marang soroting netramu sing kebak angen angen, pranyata tekan saiki aku isih nuduhake menawa pengarepku ngenteni awakmu, muktine awakmu dadi gembiraning atiku, sanadyan kuwi dadi tangis ono ing atiku saklawase,sanadyan kabeh mau tangeh lamun bisa kasembadan urip bebarengan karo awakmu.Tak eling eling surasamu sing pahit saksuwening uripku: Mawar Kuning Dudu Kembangku
Tampilkan postingan dengan label Mata Rantai. Tampilkan semua postingan
Tampilkan postingan dengan label Mata Rantai. Tampilkan semua postingan
Senin, 08 November 2010
Langganan:
Postingan (Atom)
